Witte Kip

Overzicht

Wit kippenvlees, zoals borstfilet, wordt beschouwd als een voedingsmiddel met een matig purinegehalte. Het bevat ongeveer 100 tot 150 mg purines per 100 g, wat aanzienlijk minder is dan sardines, ansjovis of orgaanvlees zoals lever [1].

Waarom de portiegrootte belangrijk is

Jichtaanvallen worden veroorzaakt door verhoogde urinaatspiegels in het bloed, en purines uit dierlijke voedingsmiddelen worden afgebroken tot urinezuur. De meeste richtlijnen adviseren om de totale hoeveelheid purinerijk dierlijk eiwit te beperken tot enkele porties per week, in plaats van kip volledig te schrappen [2]. Een gebruikelijke portie van ongeveer 85 tot 115 g gekookte borstfilet wordt door veel mensen met jicht over het algemeen goed verdragen.

Het belang van de bereiding

Gegrilde of gebakken kip zonder vel is de beste keuze. Gefrituurde kip, stukken met vel en rijke sauzen verhogen het gehalte aan verzadigd vet, wat de uitscheiding van urinezuur kan belemmeren. Kippenbouillon en bouillonconcentraat bevatten vaak meer purines en zout dan het vlees zelf, dus ze kunnen beter worden beperkt in periodes waarin aanvallen vaker voorkomen [3].

Praktische tips

Combineer kip met groenten, peulvruchten in maat en water. Het verspreiden van eiwit over de maaltijden in plaats van één grote portie in één keer kan ook helpen. De persoonlijke verdraagzaamheid verschilt, dus het bijhouden van hoe je je voelt na het eten van kip kan helpen bij het bepalen van je persoonlijke grenzen. Dit is geen medisch advies; raadpleeg uw arts voor persoonlijk advies.