Tomatenpuree is purinearm maar geconcentreerd; de meeste mensen met jicht verdragen het, al noemen sommigen tomaten als trigger voor aanvallen.
Tomatenpuree is ingekookte tomaten — ruwweg vier tot zes keer zoveel vaste stof als de verse vrucht. Het purinegehalte is echt laag (in de orde van 10–20 mg per 100 g), dus het draagt heel weinig bij aan de purinebelasting die de uraatproductie aanjaagt, anders dan rood vlees, schaaldieren en bier [1]. Een normale portie in een recept is slechts 1–2 eetlepels (15–35 g).
Tomaten zijn een vreemde eend in de bijt bij jicht. Ze zijn laag in purinen, toch noemde in een Nieuw-Zeelandse enquête ongeveer één op de vijf mensen met jicht tomaten als trigger voor hun jichtaanvallen, en hetzelfde onderzoek vond een bescheiden verband tussen de inname van tomaten en hoger serumuraat [2]. Het mechanisme is niet bewezen — glutamaat en umami-intensiteit, zuurgraad en lycopeen zijn allemaal geopperd. Zie dit als een kwestie van persoonlijke gevoeligheid, niet als een bewezen gevaar.
Dit is algemene informatie, geen medisch advies.
Met AI onderzochte informatie — geen medisch advies. Vraag een gekwalificeerde zorgverlener om advies vóór je dieet of behandeling wijzigt.