Poulet Rôti

Met mate

Gevogelte met matig purinegehalte: zonder vel meestal prima, maar vel, braadvet en jus verhogen het risico op een jichtaanval.

Purinegehalte

Kip is een product met een matig purinegehalte. Ruwe waarden liggen rond 100–200 mg purines per 100 g, met donker vlees, vel en boutstukken aan de hoge kant en kipfilet zonder vel aan de lage kant. Een portie van 100–150 g geroosterde kip zonder vel is over het algemeen acceptabel voor de meeste mensen met jicht, vooral als er urinezuurverlagende therapie wordt gebruikt en de rest van de voeding van die dag laag in purines is.

Waar je op moet letten

Poulet rôti uit restaurants en supermarkten wordt vaak gepekeld of geïnjecteerd met een zoutoplossing, dus het natriumgehalte kan hoog zijn — relevant omdat hypertensie en verminderde nierfunctie vaak samengaan met jicht. Het vel en het braadvocht dat in de pan achterblijft, concentreren zowel vet als purines, dus jus die daarvan is gemaakt kun je beter overslaan. Vermijd orgaanvlees, lever en elke vulling op basis van orgaanvlees volledig.

Praktische tips

Haal het vel eraf voordat je eet, geef de voorkeur aan borst boven bout en dij, houd porties rond 100–150 g en serveer met groenten en veel water. Combineer geroosterde kip niet met bier, suikerhoudende frisdrank of zoete glazuren, omdat die het urinezuur zelfstandig verhogen. Tijdens een jichtaanval, of als aanvallen frequent zijn, kun je het beter als een occasioneel gerecht zien dan als een wekelijks terugkerend basisgerecht.

Dit is algemene informatie, geen medisch advies.

Met AI onderzochte informatie — geen medisch advies. Vraag een gekwalificeerde zorgverlener om advies vóór je dieet of behandeling wijzigt.