Kalkoengehakt

Purine in kalkoengehakt

Kalkoen is gevogelte met een matig tot hoog purinegehalte, grotendeels hypoxanthine- en adenineverbindingen die het lichaam afbreekt tot urinezuur. Kalkoengehakt is meestal een mengsel, en mengsels met donker vlees en vel bevatten duidelijk meer purine dan mager wit vlees. Een typische portie van 3–4 oz levert een aanzienlijke purinebelasting — vergelijkbaar met kip, en hoger dan eieren, zuivel of de meeste groenten.

Praktische richtlijnen

• Kies waar mogelijk 99% vetvrij kalkoengehakt van borstvlees.
• Houd porties op ongeveer 3–4 oz en beperk ze tot een paar maaltijden per week, vooral tijdens een aanval of zolang urinezuur nog boven de streefwaarde ligt.
• Giet vrijgekomen vet na het bruinen af; sla vel, braadvocht en jus over.
• Lees etiketten van gekruide kalkoenburgers en let op gistextract, gehydrolyseerd eiwit of toegevoegd natrium.

Waarom het alsnog kan passen

Gevogelte biedt complete eiwitten met minder verzadigd vet dan rood vlees, en het bevat geen fructose of alcohol — twee van de sterkste voedingsfactoren die jichtaanvallen uitlokken. In combinatie met goede hydratatie en, indien voorgeschreven, urinezuurverlagende therapie worden matige porties mager kalkoengehakt over het algemeen goed verdragen.

Dit is algemene voedingsinformatie, geen medisch advies.