Caesarsalade

Met mate

Ansjovis in de dressing plus bacon of kip maken van caesarsalade een matig-purinerijke schotel; portiegrootte en extra's bepalen het risico.

De klassieke caesarsalade bestaat uit romaine sla, croutons, Parmezaan en een dressing op basis van eierdooier, olijfolie, citroen, knoflook, Worcestershiresaus en ansjovis. Het voor jicht relevante ingrediënt is de ansjovis: kleine vette vis staat hoog in de purinetabel, dus een dressing van meerdere filets is niet purinevrij. In de praktijk wordt de ansjovis verdund door de dressing, en een normale portie levert veel minder purines dan een bord ansjovis op toast.

Extra's wegen zwaarder dan de basis

Romaine, olijfolie en citroen zijn purinevrij. Parmezaan is gerijpt en bevat enige purines, maar zuivelproducten worden in cohortstudies consistent geassocieerd met een lager, niet hoger, jichtrisico. Gegrilde kip is matig (ongeveer 150 mg purines per 100 g); garnalen bevatten meer. Bacon brengt purines plus een zware natriumbelasting met zich mee.

Praktische aanpak

Vraag de dressing apart en gebruik ongeveer de helft. Kies kip in plaats van garnalen of bacon, of neem hem naturel. Sla de croutons over als je op calorieën en geraffineerde koolhydraten let, en drink water bij de maaltijd. Restaurantversies kunnen meer dan een hele dag aan natrium bevatten.

Een af en toe caesarsalade zal op zichzelf waarschijnlijk geen aanval uitlokken; dagelijkse grote porties met bacon en garnalen zijn het patroon dat je beter vermijdt.

Dit is algemene informatie, geen medisch advies.

Met AI onderzochte informatie — geen medisch advies. Vraag een gekwalificeerde zorgverlener om advies vóór je dieet of behandeling wijzigt.