Bloedworst

Wat het is

Bloedworst (boudin noir) is een Franse bloedworst gemaakt van varkensbloed, varkensvet, uien en specerijen. Recepten variëren sterk: sommige voegen lever, zwoerd, room of appel toe, en regionale versies verschillen (Cajun-'boudin' is meestal rijst en varkensvlees, niet bloed). Omdat rode bloedcellen van zoogdieren bijna geen DNA bevatten, levert het bloed zelf relatief weinig purinen op vergeleken met orgaanvlees — maar elke versie met lever of orgaanvlees verhoogt het purinegehalte sterk.

Purinen en jicht

De meeste purinetabellen plaatsen bloedworst in de matige categorie, grofweg vergelijkbaar met andere worst en ruim onder lever, nier, sardines, ansjovis of vleesextracten [1]. Voor iemand wiens urinezuur goed onder controle is, zal een kleine portie af en toe waarschijnlijk geen aanval uitlokken. Het risico zit in de portiegrootte, de frequentie en waarmee het gegeten wordt.

Naast purinen

Bloedworst is bewerkt vlees: rijk aan verzadigd vet, natrium en vaak nitrieten. Een hoge inname van verzadigd vet wordt in verband gebracht met insulineresistentie, waardoor de uitscheiding van urinezuur afneemt, en een hoge natriuminname verhoogt de bloeddruk — relevant omdat jicht vaak samengaat met hypertensie en nierziekte [2]. Het wordt vaak gebakken geserveerd, met aardappelen en samen met alcohol, wat het risico op een aanval versterkt.

Praktische tips

Houd porties op ongeveer 50–80 g, niet vaker dan één of twee keer per week. Kies versies zonder lever of toegevoegd orgaanvlees, gril in plaats van te bakken, combineer met groenten en water in plaats van bier of wijn, en sla het helemaal over tijdens een aanval of wanneer u start met urinezuurverlagende therapie.